oktober 29, 2012

at last... holidays!



well, hello blogworld. it's been a while, i know... but... i have a week off from work so i'm back in business, hell yeah..
we started this vacation with our babyboy being ill, but he is getting better everyday and now it is all about quality time with the kid. husband has to work so it is really me and Jules this week.
today was full of laughter and joy. 
i keep getting overwhelmed by the feelings this little boy is giving me. every day i am more and more in love with him and when you think you can't love anyone more than this... BANG it hits you... this feeling keeps growing with every smile or hug he gives us. i am quite aware of the cheesyness of this all, but i know that every mama gets what i am talking about. 

jules is starting to talk A LOT these days. he is so proud when he learns a new word and then he smiles big time! those smiles and new words makes that we cheer and applaud him. he is such a little pleaser. when we ask him to smile he pinches his eyes ... o my... soooooooo cute. 

i could write pages with words trying to explain this feeling, but no words can capture that feeling, am i right?

for those who have to work this week: all the luck, but we are going to enjoy every minute of NOT working and playing/cuddling together. :)

btw: who says boys can not wear leopardsweaters? 

xoxo



hèhè, na enkele ongelooflijk drukke, maar ook fijne weken is de rust een beetje wedergekeerd ten huize Van Steen-Delanghe. 
na een zieke inzet van de vakantie ben ik helemaal klaar voor quality time met jules en alleen vandaag al was genieten. hij wordt geweldiger met de dag, serieus, ik acht het zelf amper voor mogelijk, maar hoe verliefd kan je zijn op zo een klein mannetje. wanneer je denkt dat je nu wel het plafond bereikt heb op het vlak van iemand graag zien, word je weer overwelmd door een onbeschrijflijk gevoel van liefde. ok, ik weet dat dit melig klinkt, maar ik denk dat elke mama wel begrijpt wat ik bedoel. 

jules begint meer en meer woordjes te zeggen en is dan ook superfier wanneer hij ze zegt. een zelfvoldane glimlach op zijn gezichtje dat steeds wordt aangemoedigd met gejuich en applaus. elke dag iets nieuws, van verveling dus zeker geen sprake hier! verre van... 

ik zou nog alinea's kunnen schrijven over het gevoel dat dat kind bij mij naar boven brengt, maar ik ga dit niet doen, er zijn trouwens geen superlatieven meer te vinden om dit alles te beschrijven.
natuurlijk hoor je van andere mama's als je zwanger bent dat dit het meest fantastische gevoel 'ever' is, maar hier verwachtte ik me toch niet aan... waardoor het eens te meer zo overweldigend aanvoelt. 


hieronder nog wat fotootjes van het meest geweldige mannetje. MIJN mannetje. 
btw: wie beweert dat jongens geen 'leopardsweaters' mogen dragen??? 















Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

thanks for sharing your thoughts <3